Kurhan

Kurhan – świątynia w Parafii Dulowa – Karniowice jest budowlą niezwykłą -architektonicznie i funkcjonalnie. Jest to budowla w formie kopuły o konstrukcji żelbetonowej przykryta ziemią, na której rośnie zieleń (obecnie trwa modernizacja ziemi przykrywającej konstrukcje). Na szczycie stoi krzyż metalowy (rurowy) – wewnątrz spełnia funkcję wentylacji kurhanu. Wewnątrz kurhanu znajduje się kaplica – w centralnym miejscu (na górnym poziomie) stoi ołtarz, w formie łodzi wspartej na dwóch rybach (metalowych). Całość ołtarza – mensa, podstawa pod Mszał oraz konstrukcja łodzi, a także kilkumetrowy krzyż przy ołtarzu – wykonane są z czarnego dębu, wydobytego z dna Wisły. Nad ołtarzem w stropie kopuły umieszczone jest okno z kolorowym witrażem w formie gwiazdy, przez które oświetla ołtarz i sam kurhan – naturalne oświetlenie w wypadku braku prądu; w kurhanie jest oświetlone elektryczne. Wokół przy ścianach – na poziomie dolnym i górnym – znajdują się krypty dla pochówków zmarłych. W jednej krypcie można zmieścić dziesięć trumien ze zmarłymi – rodzinne miejsce pochówku. Wszystkie krypty jednakowej wielkości (zmieści się 10 trumien), zamknięte drzwiami z poliwęglanowej płyty. Na wszystkich kryptach będą umieszczone jednakowe płytki z granitu z napisami o zmarłym, z półeczką na lampki olejowe. Na dolnym poziomie jest miejsca na 1400 trumien, na górnym poziomie (gdzie jest ołtarz) jest miejsca na 1100 trumien, łącznie 2500 miejsc. W kaplicy wewnątrz kurhanu na dwóch poziomach może się zgromadzić 1000 osób. Obok kaplicy i miejsc na pochówki znajdują się pomieszczenia z odpowiednim wyposażeniem sanitarno-chłodniczym dla przygotowania zwłok do pochówku m. in. balsamowanie. Dzieło życia księdza Stanisława Fijałka, któremu pomogli mieszkańcy Dulowej i Karniowic. Nie trzeba było brać kredytów na budowę, dużo fizycznej pracy społecznie wykonali parafianie, a wartość społecznie wykonanej pracy przez inżynierów – projektantów i konstruktorów jest bardzo znacząca w ogólnych kosztach budowy. Poświęcenia kaplicy i kurhanu dokonał ks. bp. Jan Szkodoń, który w homilii powiedział: „Ołtarz ten mówi o ofierze Chrystusa, który na krzyżu złożył ofiarę za cały świat …”

Śp. proboszcz Stanisław Fijałek – pomysłodawca i realizator budowy – o świątyni-kurhanie mówił, że spełnia 10 idei: historyczna, ekumeniczna, teologiczna, liturgiczna, etyczna, ekologiczna, ekonomiczna, społeczna, kulturotwórcza, ochronna (ewent. schron). Kurhan ze świątynią wewnątrz nie był jeszcze nigdzie na świecie wybudowany.

„Zielone wzgórze” – kurhan w Parafii Dulowa – Karniowice (znajdujący się obok tradycyjnego cmentarza) jest czymś nowym, nie spotykanym w Polsce i Europie, a może nawet na świecie. Powstał dzięki odwadze i podjętemu ryzyku przez Śp. księdza proboszcza Stanisława Fijałka, „wielkiego” górala z Kasinki Małej. Jego pomysłem i dziełem zrealizowanym jest również oryginalny w architekturze (rzut „przesuniętego koła”) i wyposażeniu wnętrza kościoła Parafii Dulowa- Karniowice.

Zawsze myśląc o rodzinie, która cierpi po śmierci kogoś bliskiego uważałem, że jest to ponad jej siły i psychiczne, i finansowe. By godnie kogoś pochować, trzeba zapłacić ogromną sumę pieniędzy – co dla typowej polskiej rodziny jest dużym wydatkiem. Natomiast w kurhanie koszty pogrzebu będą zawsze równe tak dla bogatych, jak i biednych. Tutaj każda rodzina będzie miała wspólny grobowiec. Do końca świata. Świadomość wspólnoty zostanie więc zachowana.

– Fragment książki autorstwa Renaty Jochymek: „Z kurhanem do Europy. Biografia ks. Stanisława Fijałka”, Trzebinia 2003